فلورانس‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏ در ابتدای قرن شانزدهم‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏
در آن زمان‏‏‏‏،‏‏‏‏ بیشترِ رنگدانه‌های مورد نیاز برای نقاشی در عطاری ها تولید می‌شد‏‏‏‏.‏‏‏‏
و سپس در هر کارگاه‏‏‏‏،‏‏‏‏ به فراخور نیاز‏‏‏‏،‏‏‏‏ آن‌ها را ترکیب می‌کردند‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏
عه‏‏‏‏،‏‏‏‏ تو همون آرته‌ای که پیش لئو کار می‌کنه‏‏‏‏.‏‏‏‏ چی شده؟
مثل همیشه سرحال نیستی‏‏‏‏.‏‏‏‏
واقعا؟
نمیتونم نمیتونم‏‏‏‏.‏‏‏‏ بازار الان واسم مثل یه کابوسه‏‏‏‏.‏‏‏‏
نمی دونم چرا لئو سان جمعه ها روزه میگیره‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏
SolmaZ & XANIAR ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏:‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏ ‏‏ترجمه و زیرنویس www ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏ AnimeSubtitle ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏ ir instagram‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏com/animesubtitle‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏ir t‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏me/animesubtitle
پیوند گریزناپذیر‏‏‏
: 05
این چه رفتاریه؟‏‏‏‏!‏‏‏‏
دارم بهت کار می دم‏‏‏‏.‏‏‏‏ چرا ناسپاسی می‌کنی؟
حالا هرچی‏‏‏‏،‏‏‏‏ طبق قرارداد انجامش بده‏‏‏‏!‏‏‏‏
والا فراموشش کن‏‏.‏‏
تا به حال ندیده بودمش‏‏‏‏.‏‏‏‏ اومده بود کار جدید سفارش بده؟
اون یکی از مشتری‌های خیلی قدیمیِ منه‏‏‏‏.‏‏‏‏
ظاهرا این اواخر سفر خارجه رفته بود‏‏‏‏،‏‏‏‏
برای همینم مدتی بود که ندیده بودمش‏‏‏‏.‏‏‏‏
‏‏‏‏-‏‏‏‏‏‏‏‏-‏‏‏‏اوه؟ پس مشتریِ مهمی باید باشه‏‏‏‏.‏‏‏‏
نه‏‏‏‏-‏‏‏‏‏‏‏‏-‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏ ‏‏‏‏-‏‏‏‏‏‏‏‏-‏‏‏‏اوه؟ پس مشتریِ مهمی باید باشه‏‏‏‏.‏‏‏‏
ما فقط درگیر یه عهد گریزناپذیر هستیم‏‏‏‏.‏‏‏‏
این رو نگاه کن‏‏‏‏.‏‏‏‏
ب باشه‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏
این فرم سفارشه؟ در مورد‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏چیه؟
هاه؟‏‏‏‏!‏‏‏‏ این که خیلی پوله‏‏‏‏!‏‏‏‏
چیزه‏‏‏‏،‏‏‏‏ نکنه چندتا صفر اشتباهی گذاشتن؟
مشکل این نیست‏‏‏‏.‏‏‏‏
هاه؟
اون می‌خواد کلی رنگ طلایی و آبی که خیلی هم گرون هستن به کار بره‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏
موضوع هم خیلی پیچیده‌س‏‏‏‏.‏‏‏‏ تازه چند نفر هم تو قاب هستن‏‏‏‏.‏‏‏‏
این چه وضعشه؟ پس سودمون کوش؟
به هر حال‏‏‏‏،‏‏‏‏ با این شرایط‏‏‏‏،‏‏‏‏ نمی‌تونیم کار رو قبول کنیم‏‏‏‏.‏‏‏‏
باید برم باهاش مذاکره کنم‏‏‏‏.‏‏‏‏
انقدر زجرآوره که راضی به مردنم‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏
شرمنده‏‏‏‏،‏‏‏‏ نتونستم جلوی خروج احساسات واقعیم رو بگیرم‏‏‏‏.‏‏‏‏
تابحال پیش نیومده بود برای کاری غر برنه‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏
اولین باره که لئو‏-‏سان رو تو این وضعیت می بینم‏‏‏‏.‏‏‏‏
چیزه‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏میخوای من به جات برم؟
هاه؟
داشتم فکر میکردم که برای پیشرفت به سمت آینده‏‏‏‏،‏‏‏‏
منم باید کارهای سخت تری مثل چونه زدن با مشتری رو یاد بگیرم‏‏‏‏.‏‏‏‏
‏.‏ائـ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
چون اگه میخوام مستقل باشم‏‏‏‏،‏‏‏‏ باید از پس این چیزها هم بر بیام‏‏‏‏.‏‏‏‏
ت تازه‌شم‏‏‏‏،‏‏‏‏ چون یه نجیب‌زاده بزرگ هستم‏‏‏‏،‏‏‏‏
به مذاکره با آدم‌های مهم عادت دارم‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏
چون فهمیدی که دوست ندارم این کار رو کنم‏‏‏‏،‏‏‏‏ داری تعارف می‌کنی آره؟
به خودت سخت نگیر‏‏‏‏.‏‏‏‏
حق با شماست‏‏‏‏.‏‏‏‏ اگه کسی مثل من دخالت کنه‏‏‏‏،‏‏‏‏ چیزی درست نمیشه آره؟
یک درصد شاید اون پیرمرد ملاحظه‌ی دخترها رو بکنه‏‏‏‏.‏‏‏‏
می‌سپرم به خودت‏‏‏‏.‏‏‏‏
روت حساب می‌کنم‏‏‏‏،‏‏‏‏ آرته‏‏‏‏.‏‏‏‏
به گمانم همین اطراف بود‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏
این چیه؟ حال هوای این جا با منطقه‌ای که ما زندگی می کنیم فرق داره‏‏‏‏.‏‏‏‏
انگار کل این منطقه شبیه یه کارگاه بزرگه‏‏‏‏.‏‏‏‏
اینجاست‏‏‏‏،‏‏‏‏ آره؟
انگار اون یه تاجر ثروتمنده که به کل این منطقه نظارت داره‏‏‏‏.‏‏‏‏
لطفا همینجا منتظر باشید‏‏‏‏.‏‏‏‏
این اتاق چیه‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏؟
عالیه‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏
چقدر نقاشی اینجاست‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏ پر از نقاشیه‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏
هه؟ شما آقای اوبرتینو‏-‏ساما‏‏‏‏،‏‏‏‏ هستید؟
عذرخواهی می‌کنم‏‏‏‏.‏‏‏‏ چیزه‏‏‏‏،‏‏‏‏ من‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏
گفتن شاگرد لئو اومده‏‏‏‏.‏‏‏‏ شمایی دختر جان؟
نمی دونستم شاگرد گرفته‏‏‏‏.‏‏‏‏ اونم یه دختر‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏
تو که ادای کسی رو که نیستی در نمیاری‏‏‏‏،‏‏‏‏ دختر؟
اوبرتینو‏-‏ساما‏‏‏‏،‏‏‏‏ بنده هرگز جسارت چنین کاری رو نمی کنم‏‏‏‏.‏‏‏‏
بنده واقعا شاگرد لئو هستم‏‏‏‏.‏‏‏‏
که اینطور‏‏‏‏،‏‏‏‏ بسیار خب به حرف‌هات گوش می دم‏‏‏‏.‏‏‏‏
با من بیا‏‏‏‏.‏‏‏‏
این اتاق مطالعه منه‏‏‏‏.‏‏‏‏ بیا داخل‏.‏
می بخشید‏‏‏‏.‏‏‏‏
ها؟ چرا پس خالیه‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏
خب‏‏‏‏،‏‏‏‏ برای چه کاری اومدی پیشم‏‏‏‏،‏‏‏‏ شاگرد لئو؟
آه‏‏‏‏،‏‏‏‏ بله‏‏‏‏!‏‏‏‏
راستش‏‏‏‏،‏‏‏‏ میخواستیم مقداری قرارداد رو اصلاح کنیم‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏
اوه؟
این یعنی چی؟ داری میگی با سفارشم مشکل دارین؟
چقدر ترسناکه‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏
اما نمی‌تونم اینجا ازش ببازم‏‏‏‏.‏‏‏‏
تلاشم رو میکنم‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏ و این مذاکره رو می برم‏‏‏‏!‏‏‏‏
شرمنده‌م‏‏‏‏.‏‏‏‏ نتونستم از پسش بر بیام‏‏‏‏.‏‏‏‏
تعجبی هم نداره‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏
ناراحت نباش‏‏‏‏.‏‏‏‏ اون پیرمرد‏‏‏‏،‏‏‏‏ حریفِ سرسختیه‏‏‏‏.‏‏‏‏
بقیه شو بسپار به من‏‏‏‏.‏‏‏‏ تو هم‌ برو به کارهات برس‏‏‏‏.‏‏‏‏
میگم‏‏‏‏،‏‏‏‏ لئو‏‏‏‏-‏‏‏‏سان‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏اجازه میدی یبار دیگه امتحان کنم؟
ههمم؟
گفتم انجامش میدم‏‏‏‏،‏‏‏‏ شما هم اجازه دادید‏‏‏‏.‏‏‏‏ برای همینم ناراحتم که نتونستم‏‏‏‏.‏‏‏‏
میدونم خودخواهیه‏‏‏‏،‏‏‏‏ ولی اگه اجازه بدی‏‏‏‏،‏‏‏‏ با آمادگی بیشتری سراغش میرم‏‏‏‏.‏‏‏‏
انگار بیشتر به خاطر اینکه ناراحتی میخوای انجامش بدی‏‏‏‏.‏‏‏‏
هه؟
آرته‏‏‏‏،‏‏‏‏ هدف تو اینه که در آینده‏‏‏‏،‏‏‏‏ یک هنرمند مستقل بشی درسته؟
بله‏‏‏‏.‏‏‏‏
وظیفه‌ی یه هنرمند‏‏‏‏،‏‏‏‏ تنها کشیدن یک نقاشی خوب نیست‏‏‏‏.‏‏‏‏
در آینده‏‏‏‏،‏‏‏‏ باید بتونی حسابی سفارش کار داشته باشی‏‏‏‏،‏‏‏‏ و پول خوبی هم بتونی ازشون در بیاری‏‏‏‏.‏‏‏‏
زمان خوبی برای تمرینه‏‏‏‏.‏‏‏‏ انقدر تلاشت رو بکن تا موفق بشی‏‏‏‏.‏‏‏‏
خیلی ازتون ممنونم‏‏‏‏!‏‏‏‏ تلاشم رو می‌کنم‏‏‏‏!‏‏‏‏
اما با چه ترفندی باید راضیش کنم؟
هممم‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏
ها‏‏‏‏!‏‏‏‏
اوه آرته‏‏‏‏!‏‏‏‏ خیلی خوشحالم که اومدی دیدنم‏‏‏‏.‏‏‏‏
چی شده؟
ورونیکا‏‏‏‏-‏‏‏‏سان‏‏‏‏،‏‏‏‏ یه خواهشی ازتون دارم‏‏‏‏!‏‏‏‏
مذاکره؟ با اوبرتینو؟
میشناسیش؟
البته‏‏‏‏.‏‏‏‏ به خاطر کارم همه‌ی شخصیت‌های مهم شهر رو می‌شناسم‏‏‏‏.‏‏‏‏
بذار ببینم‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏
اولش‏‏‏‏،‏‏‏‏ با خرید و فروش کالاهای پشمی شروع کرد‏‏‏‏،‏‏‏‏
و در طول زندگیش‏‏‏‏،‏‏‏‏ تونست اون همه مال و ثروت جمع کنه‏‏‏‏.‏‏‏‏
معلومه آدم بزرگیه‏‏‏‏.‏‏‏‏
انقدر عالیه؟
خب؟ میخوای برات چیکار کنم؟
گفتم شاید به خاطر کار تون‏‏‏‏،‏‏‏‏
حتما ‌میدونید که چطور مذاکره رو به نفع خودتون تموم کنید‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏
میشه‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏بهم یاد بدی چطوری باید انجامش بدم؟
فکرش رو نمی کردم یه روز بخوام به کسی چیزی یاد بدم‏‏‏‏.‏‏‏‏
هه؟
باشه‏‏‏‏.‏‏‏‏
وقتی دوست عزیزم بخواد که نمی تونم بهش نه بگم‏‏‏‏.‏‏‏‏
نتیجه‌ی زحمت این هفته‌م رو بهت نشون می‌دم‏‏‏‏!‏‏‏‏
بازم تویی دختر؟ الان دیگه چی می‌خوای؟
اگه چیز مهمی نیست‏‏‏‏،‏‏‏‏ وقت خودم و خودت رو نگیر و برو خونه‌ت‏‏‏‏.‏‏‏‏
اوبرتینو‏-‏ساما‏‏‏‏،‏‏‏‏ لطفا بنده رو به خاطر اون روز عفو کنید‏‏‏‏.‏‏‏‏
چون افکار پریشانی داشتم و از تمرکز کافی برخوردار نبودم‏‏‏‏.‏‏‏‏
امروز اینجا آمدم تا در مورد ساخت اثری
صحبت کنم که بیشتر از همیشه شما رو خرسند کنه‏‏‏‏.‏‏‏‏
ههمم‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏خوبه‏‏‏‏.‏‏‏‏ گوش میدم‏‏‏‏.‏‏‏‏
خیلی ممنونم‏‏‏‏.‏‏‏‏
خب‏‏‏‏،‏‏‏‏ اول صاف وایسا‏‏‏‏.‏‏‏‏ و سرتو بیار بالا‏‏‏‏.‏‏‏‏
ژستت پر از اعتماد به نفس باشه و همیشه لبخند داشته باش‏‏‏‏.‏‏‏‏
آرام راه برو و شمرده سخن بگو‏‏‏‏.‏‏‏‏
آرته اینکه فقط با انجام نقاشی پول در بیاری‏‏‏‏،‏‏‏‏ راضی هستی؟
هه؟
منظورم اینه‏،‏ حتی اگر با انجام نقاشی‏،‏ یه پول بخور و نمیری در بیاری‏،‏ بازم خوشحالی؟
نباید این طرز تفکر رو داشته باشی‏‏‏‏.‏‏‏‏
هه؟‏‏‏‏!‏‏‏‏
چون به این معنیه که نمی تونی اثری درخور و قیمتی خلق کنی‏‏‏‏.‏‏‏‏
خیلی بده که مردم رو مجبور کنی برای یه همچین چیزی پول بدن‏.‏
من ایمان دارم که تو میتونی چیزی خلق کنی که بهای زیادی داشته باشه‏‏‏‏.‏‏‏‏
برای رسیدن به این هدف‏،‏ باید از هر وسیله‌ی ممکن و دم دستت بهره ببری‏.‏
مثلا از همین که یک خانمی و از خاندان اشرافی هستی‏‏‏‏.‏‏‏‏
درباره‌ی سفارشی که اون روز ازتون دریافت کردیم‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏
مزدی که در قرارداد ذکر شده با موادی که میخواهید در سفارشتون به کار ببریم‏‏‏‏،‏‏‏‏ متناسب نیست‏‏‏‏.‏‏‏‏
مگه همون روز راجع به این موضوع بحث نکردیم؟ آخه چند بار باید بهت توضیح بدم؟
من قیمت بازار نقاشی رو خوب میشناسم‏‏‏‏.‏‏‏‏ هزینه‌ای که می‌پردازم برای این مواد کافیه‏‏‏‏.‏‏‏‏
نخیر اوبرتینو‏-‏ساما‏،‏ اصلا یک ذره هم کافی نیست‏.‏
چی؟ نکنه به خاطر پول می‌خوای ناجوانمردانه سر مشتریت رو کلاه بذاری؟
حتی اگر چیزی با مواد گرانقیمت درست بشه‏‏‏‏،‏‏‏‏
بدون هنر ذهن و دست هنرمند‏‏‏‏،‏‏‏‏
قادر به خلق اثری درخورِ قیمتش نخواهید بود‏‏‏‏.‏‏‏‏
در کارگاه ما‏‏‏‏،‏‏‏‏ استادم به قدری مهارت داره که بتونه اثری در شان اون قیمت خلق کنه‏‏‏‏.‏‏‏‏
در ضمن‏‏‏‏،‏‏‏‏ بنده یک نجیب زاده هستم‏‏‏‏.‏‏‏‏
هاه؟ نجیب‌زاده‌ای؟خوب که چی؟
نکنه چون نجیب‌زاده هستی‏‏‏‏،‏‏‏‏ باید پول بیشتری بهت بدم؟
نه‏‏‏‏.‏‏‏‏ لطفا نگاهی به این‌ها بندازید‏‏‏‏.‏‏‏‏
نقاشی‌های توری؟
اوه‏‏‏‏،‏‏‏‏ این‌ها خیلی ظریف هستن‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏
بنده با این چیزها تمرین کردم‏‏‏‏.‏‏‏‏
چی؟
برای اینکه نجیب‌زاده‌ای شایسته باشم‏‏‏‏،‏‏‏‏ خیلی چیزها یاد گرفتم‏‏‏‏.‏‏‏‏
فکر میکنید تو فلورانس نقاشی هست که قلاب‌دوزی بلد باشه؟
من میتونم از این مهارتم تو نقاشی‌هام استفاده کنم‏‏‏‏.‏‏‏‏
اوبرتینو‏-‏ساما‏‏‏‏،‏‏‏‏ من ارزش نقاشی رو حتی بالاتر هم می برم‏‏‏‏.‏‏‏‏
من قرارداد جدیدی با تو می بندم‏‏‏‏.‏‏‏‏
ولی دختر‏‏‏‏،‏‏‏‏ یادت باشه که تا از نتیجه راضی نشم‏‏‏‏،‏‏‏‏ ولت نمی کنم‏‏‏‏.‏‏‏‏
بگذریم‏‏‏‏،‏‏‏‏ ولی این چه رفتار جدیدیه که اصلا بهت نمیاد؟
نکنه از فاحشه ‌ای چیزی این اخلاق رو یاد گرفتی؟
لعنتی انقدر پولش شده که حالم رو بهم می زنه‏‏‏‏.‏‏‏‏
هیچ اصرافی بالاتر از خرج روی دکور و نقاشی نیست‏‏‏‏.‏‏‏‏
ها؟ ولی سالن که‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏
اون واسه گول زدن مشتری‌های منه‏‏‏‏.‏‏‏‏ وسیله‌ای در جهت منافع کسب و کارم هستن‏‏‏‏.‏‏‏‏
اگه دست خودم بود‏‏‏‏،‏‏‏‏ هیچوقت پولم رو سر نقاشی هدر نمی دادم‏‏‏‏.‏‏‏‏
پس به خاطر اینه که سالن انقدر ظریف و تمیز چیدمان شده ولی اتاق مطالعه خالیه‏‏‏‏.‏‏‏‏
چیزه‏،‏ پس اوبرتینو‏-‏ساما احساس‌تون نسبت به نقاشی‌ها‏.‏‏.‏‏.‏
اصلا اهمیتی واسم ندارند‏‏‏‏.‏‏‏‏
حتی اگه به یه نقاشی نگاه کنم‏‏‏‏،‏‏‏‏ هیچ حسی در من بر انگیخته نمیشه‏‏‏‏.‏‏‏‏
من فقط می دونم که چه نقاشی خوب و با ارزشه‏‏‏‏.‏‏‏‏
همم؟چیه‏‏‏‏،‏‏‏‏ شوکه شدی؟
فکر کردی فقط کسایی نقاشی سفارش میدن که هنر دوست هستند؟
هه؟ نه‏‏‏‏،‏‏‏‏ البته که نه‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏
من نقاشی‌ها رو به افراد با نفوذ هدیه میدم و به کلیسا می‌بخشم تا بقیه برام این لطف رو جبران کنند‏.‏
نقاشی توسط افرادی که عاشق هنر هستن سفارش داده نمیشه‏‏‏‏.‏‏‏‏
اونها به عنوان وسیله توسط افرادی که پولش رو دارن سفارش داده میشه‏‏‏‏.‏‏‏‏
وسیله‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏
می دونم‌ در آینده با آدم هایی مثل من بیشتر برخورد می کنی‏‏‏‏.‏‏‏‏
افرادی که بویی از هنر نبردن‏‏‏‏.‏‏‏‏
اگه با شنیدن این حرف انقدر جا خوردی‏‏‏‏،‏‏‏‏
بعدا یکی از همین روزها‏‏‏‏،‏‏‏‏ به خاطر کار ات‏‏‏‏،‏‏‏‏ نومید و پیشمون میشی‏‏‏‏.‏‏‏‏
پس چیز دیگه‌ای نیاز ندارم‏‏‏‏.‏‏‏‏
من هنرمندی میشم که حتی چنین افرادی رو هم راضی می کنه‏‏‏‏.‏‏‏‏
لئو برای خودش شاگرد جالب و جنگنده‌ای پیدا کرده‏‏‏‏.‏‏‏‏
می‌تونم اینو به عنوان تعریف ازتون داشته باشم‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏؟
حداقل این که ازت خوشم میاد‏‏‏‏.‏‏‏‏
خب پس‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏با اجازه‌تون رفع زحمت می‌کنم‏‏‏‏.‏‏‏‏
اوه‏‏‏‏،‏‏‏‏ راستی‏‏‏‏!‏‏‏‏
میگم‏،‏ اوبرتینو‏-‏ساما‏،‏ ازتون خواهشی داشتم‏.‏
واقعا اینقدر دوست داری نگاهشون کنی؟
بله‏‏‏‏،‏‏‏‏ میخواستم دوباره ببینمشون‏‏‏‏!‏‏‏‏
خیلی خیلی نقاشی هست‏‏‏‏.‏‏‏‏ شگفت انگیزه‏‏‏‏!‏‏‏‏
اینقدر واست هیجان انگیزه؟
بله که هست‏‏‏‏!‏‏‏‏
این نقاشی‌ها‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏ این نقاشی‌ها‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏
نقاشی های این اتاق‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏اثر لئو‏-‏سان رو توش میبینم‏.‏‏.‏‏.‏
وایسا‏‏‏‏،‏‏‏‏ همه‌ی نقاشی های این اتاق‏‏‏‏،‏‏‏‏ کار لئو سانه‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏؟
اورتینو‏‏‏‏-‏‏‏‏ساما‏‏‏‏،‏‏‏‏ ظاهرا لئو‏-‏سان رو خیلی دوست دارید‏،‏ نه؟
اصلا هم از اون مرد خوشم نمیاد‏‏‏‏.‏‏‏‏ فقط درگیر عهدی گریزناپذیر هستیم‏‏‏‏.‏‏‏‏
آره؟‏‏‏‏!‏‏‏‏ اون الان خیلی عصبانی شد؟
در ضمن‏‏‏‏،‏‏‏‏ نصف نقاشی ها کار استادشه‏‏‏‏.‏‏‏‏
هه؟ استاد لئو‏‏‏‏-‏‏‏‏سان؟
امکان نداره‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏لئو‏‏‏‏-‏‏‏‏سان‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏
مگه لئو‏-‏سان هم بچه بوده؟
اصلا نمی‌تونم تصور کنم؟
می‌دونم‏.‏ می‌دونم‏.‏‏‏‏ تصور بچگی های لئو سخته‏‏‏‏!‏‏‏‏
راستی‏،‏ اوبرتینو‏-‏سان‏،‏ شما و لئو‏-‏سان از کی همدیگر رو میشناسین‏.‏‏.‏‏.‏؟
چیه‏‏‏‏،‏‏‏‏ گشنته؟
چیزه‏‏‏‏،‏‏‏‏ آخه ما جمعه ها روزه می گیریم‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏
چی‏‏‏‏،‏‏‏‏ لئو روزه می‌گیره؟
روزه بزنه کمرش رو‏‏‏‏.‏‏‏‏ به خدا اگه از روی ایمان و عقیده‌ش گرفته باشه‏‏‏‏.‏‏‏‏
اون داره خسیس بازی در میاره‏‏‏‏.‏‏‏‏
اون و لئو‏-‏سان واقعا با هم نمی سازن‏‏‏‏،‏‏‏‏ ها‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏
دختر جان‏‏‏‏،‏‏‏‏ سر راهت‏‏‏‏،‏‏‏‏ یه سر به آشپزخونه بزن‏‏‏‏.‏‏‏‏
هه؟
مذاکرات موفقیت آمیز بود‏‏‏‏.‏‏‏‏
چی؟
لئو‏‏-‏‏سان‏‏،‏‏ استاد شما و اوبرتینو‏-‏ساما‏ همدیگر رو میشناختند‏،‏ نه؟
اون پیری در مورد استادم چیزی گفت؟ چی گفت؟
چیز زیادی در مورد استادت نگفت‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
اما گفت که اصلا از تو خوشش نمیاد‏‏.‏‏
من که هیچی در موردت نمی‌دونم‏‏،‏‏ لئو‏‏-‏‏سان‏‏!‏‏
از شنیدن اینکه یه زمانی بچگی داشتی‏‏،‏‏ تعجب کردم‏‏!‏‏
چی شده اینقدر واست جالب شدم؟
ها‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
خیلی‏‏،‏‏ واسم جالبه‏‏!‏‏
هیچی جالبتر از این نیست که استادم زمانی خودش شاگرد بوده‏‏!‏‏
تازه‏‏،‏‏ در مورد تو هم اونجا حرف زدیم‏‏!‏‏
جنابعالی احیانا قصد نداری یکم کنجکاوی رو بذاری کنار‏‏،‏‏ ها؟
تازه داره موتورش روشن میشه‏‏.‏‏
وقتی که شاگرد بودم‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏حداقل مثل تو‏‏،‏‏ کمتر اشتباه می‌کردم‏‏،‏‏
و اینقدر دست و پا چلفتی نبودم و سرو صدا هم نداشتم‏‏.‏‏
اما قبل از اینکه توی کارگاه کار کنم‏‏،‏‏ مثل تو بودم‏‏.‏‏
هه؟
با نقاشی‌هام به کارگاه‌های مختلفی رفتم‏‏.‏‏
هر چند که‏‏،‏‏ اکثرشون منو از در مینداختن بیرون‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
لئو‏‏-‏‏سانم مثل من به کارگاهها رفته‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏؟
خیلی عجیبه‏‏.‏‏
فکر می‌کردم بیشتر خانواده‌ها بچه‌هاشون رو می‌فرستادن دوره نقاشی‏‏.‏‏
واسه اینکه من گدا بودم‏‏.‏‏
کارم رو با جدیت دنبال کردم‏‏،‏‏
ولی بچه سرکشی بودم که اطرافیانم نمی‌تونستن باهام کنار بیاین‏‏.‏‏
با این حال‏‏،‏‏ استادم هیچ وقت منو بیرون نکرد‏‏.‏‏
حتما آدم خوب و مهربونی بود‏‏.‏‏
هم خونسرد بودو هم سخت گیر‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
میگم‏‏،‏‏‌لئو‏‏-‏‏سان‏‏،‏‏ شما گدا بودی‏‏،‏‏ درسته؟
آره‏‏.‏‏
از اینکه‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏اومدم اینجا زیر نظر شما شاگردتون شدم‏‏،‏‏ خوشحالم‏‏.‏‏
شما نسبت به بقیه توی وضعیت بدتری شروع کردی و تبدیل به یک استاد شدی‏‏.‏‏
برای من معنی‌اش اینه که خیلی چیزا می‌تونم ازتون یاد بگیرم‏‏.‏‏
چون داری کارتو سریعتر انجام میدی‏‏،‏‏ دیگه پرو نشو‏‏!‏‏
هیچی نباشه یه گدا بیشتر نیستی‏‏!‏‏
من سریعترم چون بیشتر تلاش می‌کنم‏‏!‏‏
شما تو زندگی نسبت به من هیچی کم نداشتین‏‏!‏‏
بجای غر زدن تلاش‌تون رو بیشتر کنید‏‏!‏‏
چی؟‏‏!‏‏‏‏-‏‏‏‏-‏‏
‏‏-‏‏‏‏-‏‏چرت و پرت نگو‏‏!‏‏ ‏‏-‏‏‏‏-‏‏حروم زاده‏‏!‏‏
اونها خودشون شروع کردن‏‏.‏‏
نباید محل‌شون میذاشتی‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
لئو‏‏،‏‏ این قسمت زیاد خوب نشد‏‏.‏‏ قبلا بهت گفته بودم‏‏،‏‏ یادته؟
یک اشتباه رو پشت سرهم تکرار نکن‏‏.‏‏
استاد هیچی به اونها نمیگه‏‏،‏‏ با اینکه همیشه تو کارشون اشتباه دارند‏‏.‏‏
شاید بخاطر اینه که من قبلا گدا بودم‏‏.‏‏
اون موقع اینطوری فکر می‌کردم‏‏،‏‏
همونطوری که ما به عنوان شاگرد پیش استاد آموزش می‌دیدیم‏‏،‏‏
اختلاف بین مهارتهای من و اونا بیشتر هم میشد‏.‏
تازه اون موقع بود که فهمیدم استاد داشت به چی فکر می‌کرد‏‏.‏‏
اون اصلا با اونا مهربون نبود‏‏.‏‏
اون نمی‌خواست به افرادی که هیچ تلاشی نمی‌کنند چیزی یاد بده‏‏.‏‏
وقتی پای کار می‌اومد وسط با همه یجور رفتار می‌کرد‏‏.‏‏
هههمم‏‏،‏‏ که اینطور‏‏.‏‏ انگار پولی که دادم ارزش شو داشت‏‏.‏‏
اینطور که بنظر می‌رسه‏‏،‏‏
همه‌ی وسایل تو خیلی گرون هستند‏‏،‏‏ تازه چیزای جدید هم خریدی‏‏،‏‏ مگه نه؟
وسایلی که پدرم برام خرید احتمالا خیلی با کیفیت بودند‏‏،‏‏
ولی هیچ وقت فکر نکردم چیزای هم که اینجا هستند از اونا کم داشته باشند‏‏.‏‏
علی‌رغم وسایل گرونت‏‏،‏‏ چرا لباسات اینقدر کهنه است؟‏‏!‏‏
تازه‌شم‏‏،‏‏ شنیدم که روزه می‌گیری و سر غذا خوردنت خسیس بازی در میاری‏‏!‏‏
آهان حالا فهمیدم‏‏.‏‏ اون روزه می‌گیره و لباسای درب و داغون می‌پوشه
فقط بخاطر اینکه همه‌ی پولشو برای کارش پس انداز کنه‏‏.‏‏
تو اگه پول داری‏‏،‏‏ چرا واسه خودت خرج نمی‌کنی؟
اگه می‌خوای برای همیشه اینطوری زندگی کنی‏‏،‏‏ چه فایده‌ای داره من حامی تو باشم؟
الانه که از دهن لئو‏‏-‏‏سان‏‏،‏‏ حرفه خفه شو پیرمرد بیاد بیرون‏‏!‏‏
خوب‏،‏ اوبرتینو‏‏-‏‏ساما‏‏!‏‏ بیا نقاشی‌تون رو می‌برم تو کالسکه‌تون‏‏!‏‏
از دست این مرد‏‏!‏‏ تو هم بهش بگو‏‏.‏‏
که واسه خودش بیشتر پول خرج کنه‏‏!‏‏
اوبرتینو‏‏-‏‏سان‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏علی‌رغم حرفایی که زد‏‏،‏‏ واقعا نگرانه لئو‏-‏سان هستش؟
ههمم‏‏.‏‏ شاگرد و استاد پدرمو در آوردند‏‏.‏‏
اوبرتینو‏‏-‏‏ساما‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏مراقب لئو باش‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
شاگرد و استاد پدرمو در آوردند‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
بالاخره این کار وامونده تموم شد‏‏.‏‏
ای کاش دیگه بهم کار نده‏‏.‏‏
نگو لئو‏‏-‏‏سان‏‏!‏‏ اون مشتری همیشگی ماست‏‏،‏‏ مگه نه؟
این نقاشی هم کار بود دیگه‏‏،‏‏ مگه نه؟
همیشه‏‏،‏‏‌ کلی پول خرج کارش می‌کنه‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
می‌دونی اون پیرمرد هیچی واسه خودش خرج نمی‌کنه‏‏.‏‏
هه؟
لئو‏‏-‏‏سان و اوبرتینو‏-‏سان‏.‏‏.‏‏.‏
ها؟ چی شدی یهویی؟
هیچی‏‏.‏‏
که اینطور‏‏-‏‏‏‏-‏‏اونا دو تا نگران همدیگه هستند‏‏.‏‏
تا وقتی که چیزی نگفته بودند‏‏،‏‏ متوجه نشدم اما اون دو تا خودشون متوجه شده بودند‏‏.‏‏
چقدر جالب‏‏.‏‏ چطوری می‌دونستن؟
نمی‌دونم یعنی میشه یه روز بیاد منم از فکر و قلب لئو‏-‏سان خبردار بشم؟
میشه یه روزی دیدگاه ما نسبت به دنیا یکی بشه
اگه به تلاشم ادامه بدم و ذره ذره به لئو نزدیکتر بشم‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
چی؟ یهو می‌خندی‏‏،‏‏ و یهو ساکت میشی‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
زود باش برو سرکارت‏‏،‏‏ آرته‏‏.‏‏
بله‏‏!‏‏
پیش نمایش
اگر پسر بودم‏‏،‏‏ آدم‌های انجمن منو بعنوان یکی از خودشون قبول می‌کردند؟
آرته‏‏،‏‏ تو همونجوری که هستی خوبه‏‏!‏‏
درست میگی‏‏!‏‏ تا می‌تونم تلاشمو می‌کنم‏‏!‏‏
صنف تجارت درست میگی‏‏!‏‏ تا می‌تونم تلاشمو می‌کنم‏‏!‏‏
صنف تجارت قسمت بعدی‏‏،‏‏ صنف تجارت
صنف تجارت دعوا نکنید‏‏‏!‏‏‏